Het is te leren

Ik had een buikgriep vorige week en ik had de conditie van een naaktslak. Het ergste was voorbij en toen kwam het aller-ergste nog; net niet ziek zijn. Ik slofte wat door huis en toen ik iets nodig had uit de trapkast, werd ik bedolven onder de spullen. Dat was de druppel, ik wilde mijn huis uit. En ik wilde alles wel in één beweging in de kliko gooien. Er stonden al twee krukjes en een doos met kussens, kleding en pruttel te wachten in de auto en ik dacht dat het wel een geschikt moment was om dit weg te brengen. Opgeruimd staat netjes. En tóch nam ik weer wat mee naar huis. 

Lees je trouw mijn blogs, dan weet je ondertussen wel dat ik niet echt een rasechte minimalist ben en daarentegen wel een geboren verzamelaar. En ik doe verwoede pogingen mezelf op het minimalistische (en duurzame) gebied te ontwikkelen. Dus trots bracht ik de doos en de twee krukjes bij de achterdeur van de kringloop. Ik liep terug naar mijn auto en... vroeg me af of ik mijn mand mee zou nemen of dat een katoenen tasje zou volstaan. Dan weet je het wel. Ik krijg altijd het gevoel dat ik tegen een schat aan ga lopen in de kringloop en wil dan ook alle paden langs om niets te missen. Een superschattig pakje voor de jongste, een lijstje met een mooie spreuk (dat lijstje had de oudste nodig voor een creatieve opdracht op school) en rolschaatsen voor de peuter die al bijna kleuter is. Die was overigens dolblij met het uitje, want zo'n zieke moeder is ook maar saai. Bij de zonnebrillen en zomerhoedjes aangekomen, sprak een bekende me aan. Of het lukte met ontspullen... Ik liet haar het pakje zien en vertelde haar net een doos en twee meubelstukken gebracht te hebben. Maar ja, ik was betrapt. De volgende keer mag ze weer mee, dan beheers ik me vast beter.

baby pakje babyface

Of ik vraag mezelf gewoon af of het nou echt nodig is.
Zo tipte iemand onlangs in het kader van de duurzaamheid een zandloper in de douche op te hangen. Zo'n zandloper kon ik wel gebruiken. Want ik heb de slechte gewoonte om lang te douchen. Weliswaar 1 á 2 keer per week, maar toch. Ik ging online eens kijken naar een leuke, waterproof zandloper. Werkelijk? Ik deed even een kritische badkamerspiegelsessie (leuk woord voor scrabble) en besloot dat ik discipline moest hebben en anders een timer had op mijn telefoon.
Kijk, hoe vaak overkomen mij dit soort dilemma's? Het zit gewoon (nog) niet in mijn systeem. Het schijnt dat je na 21 dagen hetzelfde gedaan te hebben, een nieuwe gewoonte hebt aangeleerd. Nou, ik ben blijkbaar hardleers. 

"We kennen vast wel de drieslag Reduce, Reuse, Recycle. Maar er zijn er dus nog meer."

Hier volgen wat adviezen voor het omgaan met alles wat we (denken) nodig (te) hebben, vooral voor mezelf... ik zeg het er maar eerlijk bij. Ik zeg er meteen ook maar eerlijk bij dat ik dit jatte van een Engelstalige site. Maar we strijden voor een goede zaak en beter goed gejat dan slecht bedacht.

Voordat je iets wegdoet en/of opnieuw aanschaft; 9x R voor een duurzamer leven! We kennen vast wel de drieslag Reduce, Reuse, Recycle, ofwel verminderen, hergebruiken en recyclen. Maar er zijn er dus nog meer. Wat dacht je van Repair? In plaats van je af te vragen waar je iets kan halen, bedenken hoe je iets zou kunnen repareren. Ben je zelf niet handig, maak dan gebruik van de handige Harry's bij een repaircafé.
Een creatieve oplossing zou ook Remake kunnen zijn, het is een combinatie van hergebruik en recyclen; iets een andere functie geven om het te kunnen gebruiken, zoals het gebruiken van eierdozen als zaaibak voor je kruiden of groenten, ook wel upcycling genoemd.
Kun je hier al iets mee? Refuse is nog zo'n heel simpele, maar wijze manier om niet dicht te slibben wat spullen betreft. Zo kwam ik onlangs op het consulatiebureau en kregen we een envelop in handen gedrukt. Een soort groente-promotie-pakket. Heel leuk, met groentemagneetjes en een siliconen vorm om kleine hapjes in te vriezen en een hele papierwinkel aan uitleg en planning. Alsjeblieft zeg. De ene helft ging bij het oud papier, de andere helft ligt bij de kringloop in die ene doos. De volgende keer toch maar dit soort dingen weigeren. 
Achteraf baal ik ook dat ik - toen ik bij een locatie van natuurmonumenten was - een plastic flesje water kreeg, toen ik om water vroeg. Dat schiet natuurlijk ook niet op. Ik had moeten zeggen; geef me dan maar een glas met water uit de kraan. Maar zoiets bedenk ik altijd achteraf.

shoppen tassen boodschappenmand hergebruik no plastic

"Restore, dat is wat mij betreft een eye opener."

Goed, waar waren we gebleven? Remember, onthoud dat je met het meenemen van je portemonnee en sleutels, ook een eigen tas mee neemt, mocht dat nodig zijn. En ik het kader van een plastic flesje op een horeca-locatie; servetjes, papieren zakjes en rietjes vergeet je natuurlijk helemaal niet te weigeren. Ik heb thuis een paar roestvrij stalen rietjes en daar ben ik blij mee!

Respect. Misschien al heel vanzelfsprekend voor je, maar ik noem hem toch maar even. Wees zuinig op de natuur, ga bewust om met het verbruik van gas, water, stroom en denk twee keer na voor je iets koopt, in de auto stapt of wat dan ook. Alle kleine beetjes hebben invloed. Alle kleine beetjes maken wel degelijk verschil.
Restore oftewel; geef terug. We verbruiken te veel. Fossiele brandstoffen, bomen, vissen... er gaat zoveel verloren.

Vluchteling die duurzame landbouw training krijgt

Die laatste is wat mij betreft een eye opener. Het is niet allen goed om boodschappen te doen met mijn potten, manden en netjes. Het is niet voldoende om korter te douchen of een trui aan te trekken in plaats van de verwarming omhoog te draaien. Het is goed om na te denken wat we kunnen doen om iets 'terug te geven.' Plant een boom, steun een goed project... Dat laatste, daar doen je als klant bij SamSam ook meteen aan mee. 

Nog lang niet alles is genoemd. Zo kun je bijvoorbeeld ook nog ruilen of lenen... Nou ja, weer genoeg om over na te denken. Doe je mee? Heb jij nog een aanvulling of wil je iets delen over jouw duurzame stappen in het leven? En heb je een tip voor me om het beter onder de knie te krijgen? Deel het met #ikbensam

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.

---

Meer inspiratie?

Waarom zou iedereen zeewier moeten eten? Hoe slaap ik milieuvriendelijk? Wat zijn de grootste energievreters in mijn huis? Laat je inspireren door onze bloggers die alles met je delen over hún happy sustainable lifestyle!