Challenges

Wanneer je actief bent op social media, dan zie je met enkele regelmaat challenges voorbij komen. Sommige zijn alleen grappig, anderen proberen op ludieke wijze aandacht te vragen voor goede doelen of onderwerpen die aandacht behoeven. Ook in de blog zijn verschillende uitdagingen gepasseerd. Maar de vraag die ik mezelf stel is waarom ik het hier van af laat hangen.

Alleen al deze maand. Dertig dagen ontspullen of dertig dagen geen wegwerpplastic. Of voor de echte doorzetters allebei. We dagen onszelf uit om geen eten weg te gooien, onze kledingkast te verduurzamen of wat dan ook. Ik doe er enthousiast aan mee... en bij gebrek aan discipline versloft het al halverwege de looptijd en dan is het nog maar een vage gedachte, die af en toe nog eens waarschuwend spreekt. Dat is bij mij in ieder geval wel vaak zo, eerlijk gezegd. Er is ook zoveel te veranderen.

En het zijn goede initiatieven, in de hoop dat ze als een vaste gewoonte blijven hangen. Volgens de wetenschap hebben we 21 dagen nodig om onszelf iets nieuws aan te leren.
Ik ben misschien hardleers. Ik verplaatste vorige week het messenblok op het aanrecht en grijp nu constant mis. (Dat gaat minstens nog drie weken zo en dan gaan we verhuizen.)
Maar goed. Toch jammer dat ik wat afhankelijk ben van 'hypes' en actuele gebeurtenissen. Ik raak soms zelfs een beetje gefrustreerd van het feit dat het niet vanzelf gaat, dat ik mezelf zoveel verkeerds heb aangewend. Zoveel gemakzucht en ook het gebrek aan kennis van hoe het anders kan. Veel dingen zijn niet vanzelfsprekend (zelfvoorzienend groente verbouwen of een melkboer met melkflessen) en de maatschappij begint dan wel langzaam wakker te worden, veel dingen zijn nog lang niet duurzaam te noemen. Duidelijk is dat het nog steeds voor de gemiddelde burger niet echt normaal is om tweedehands kleding te overwegen (of überhaupt over te slaan in het kader van genoeg) en is het echt nog nodig dat er meer bewustwording wordt gekweekt.
Duurzaam leven is nog niet normaal, afwijkende keuzes moeten nog uitgelegd worden, al vinden de meesten vast wel dat er 'iets gedaan moet worden'. 

"De man verklaarde mijn streven, waar weer meewarig om gelachen werd. Mirjam ook altijd met haar vreemde ideeën... "

Pas nog. Ik had op de verjaardag van de jongste zo veel mogelijk pakpapier vermeden. Ik had lappen stof genomen en mooie linten en binnen vijf minuten was alles uitgepakt. Dan vouw je de lappen weer op voor de volgende bestemming. Maar er moest toch een opmerking geplaatst worden over het pak wc-papier, zoals iemand het noemde. MIjn man verklaarde mijn streven, waar weer meewarig om gelachen werd. 'Mirjam ook altijd met haar vreemde ideeën...' 
Ja, ik vind dat lastig hoor. Ik wil niet als een hysterische geitenwollensokken-goeroe overkomen. Het zit hem ook heus niet in die enkele keer dat je een cadeautje is dat folie geeft of pakpapier. Ik zal ook de laatste zijn die vindt dat iedereen maar eens goed naar mijn voorbeeld moet kijken. Maar dat er geen begrip is voor een poging tot duurzaam en bewust leven, daar heb ik toch moeite mee. Zo heb je van die lollige mensen die dus opmerkingen maken over je duurzame capriolen en je vervolgens nog net niet uitlachen als je een plastic verpakking choco pinda's openrukt. Zucht

"Gelukkig zijn er heel veel mooie initiatieven en ik blijf er aan meedoen. "

Gaan we pas de 'uitdaging aan' als wij nog eens tien droge zomers hebben, als de oogst mislukt omdat de insecten verdwenen zijn of als de rook van afvalverbranding langs mijn voordeur waait en de vuilnis in de straat zich ophoopt bij gebrek aan ruimte bij de vuilnisbelt? 
Gaan we pas de uitdaging aan als iemand hem in het leven roept? 
Gelukkig zijn er heel veel mooie initiatieven en ik blijf er aan meedoen. Misschien niet op hoog tempo, maar er verandert hier stukje voor stukje wat. En al kan ik nog steeds niet op tegen het plastic, ik kan zeggen dat er al heel veel veranderd is. Een voornemen dat al wel goed geslaagd is bijvoorbeeld, is mijn stop op het kopen van kleding. Ik heb dit jaar nog steeds niets nieuws gekocht. En het hoeft ook echt niet. Mocht ik volgend jaar weer nieuw gaan kopen, dan ga ik voor de juiste labels. Wat ik door dit voornemen ben gaan beseffen is dat we onszelf echt veel aangewend hebben

En dat leer je gewoon niet zomaar af. Het kan helpen om gebruik te maken van de inspirerende uitdagingen die anderen onder je aandacht brengen. Daardoor leer ik in ieder geval elke keer wat meer. En ik wil het ook niet zo'n obsessie laten worden, waardoor ik in een soort kramp schiet. Soms ben ik fanatiek, soms enthousiast, dan laat ik het wat rusten en richt ik me op het volhouden van nieuwe gewoontes en is dat al uitdaging genoeg. Ik wil het niet af laten hangen van hypes, maar het is een manier van leven die ik me eigen wil maken... 

Doe jij mee met uitdagingen? Welke? En hoe pak je het aan? Deel het met #ikbensam

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.