Winter-ijver

Het is winter. Echte koude, witte winter met ijs en sneeuw. Zo eentje waarvan ik een maand geleden beweerde dat we daar in ons land gewoon minder kans op hebben. Geen witte kerst, wel een witte verjaardag voor mij, wat een pret.

Met de eerste vlokken – of daarvoor al – wordt er enthousiast gestrooid en krabt de oudere garde het stoepje schoon (je weet wel, die paadjes die funest zijn voor de ijzers van je slee). Wij hebben de rijkdom van een witte wereld om ons heen, zo aan de rand van het bos in de Achterhoek. En daar kunnen we dagenlang van genieten. Net alsof je woont in een ansichtkaart of altijd op vakantie bent.

''Naast de avonturen van het ontsnappen, de roofvogel en de rat(ten), hadden we bloedluis en op dagen als deze ook bevroren water.''

Iets wat minder past in dit plaatje is de rat die al ons kippenvoer in het hok op eet. Maar die heeft zichzelf verraden met een spoor in de sneeuw, van het hok naar zijn holletje in een holle boom – het zou de titel van een prentenboek kunnen zijn. De afloop voor deze rat is niet zo prentenboekwaardig, vrees ik.
Die kippen houden ons wel bezig hoor. Ik schreef er al eens over. Naast de avonturen van het ontsnappen, de roofvogel en de rat(ten), hadden we bloedluis en op dagen als deze ook bevroren water. De dames en heer weigeren al dagen het hok te verlaten en hun pootjes in de sneeuw te zetten. Als ik eitjes kom rapen of het water ververs, word ik allereerst bijna in het gezicht gevlogen door mussen die op ‘vakantie’ zijn in het warme hok – zou ik ook doen – en dan sluip ik voorzichtig tussen de kakelende beesten door, die niet in mijn buurt willen zijn, maar ook niet naar buiten willen vluchten… Prima hoor, zo houden ze elkaar warm. Een lamp ophangen voor de warmte om de eier-productie op gang te houden, doe ik niet. Ze hebben niet voor niets een winterstop, lijkt me.

''Zo’n vachtje op mijn stoel, helpt zeker om warm te blijven!''

Nadat ik vanmorgen de kippen had verzorgd, legde ik mijn schapenvachtjes in de sneeuw, dat maakt de vacht mooi. Het was een tip van een volger op mijn instagram. In de schone sneeuw leggen, na een uur uitkloppen, drogen en borstelen en ze zijn weer als nieuw. En zo functioneel ook. Nee, onze vachtjes liggen er niet alleen voor de sier. Dit huis is namelijk niet heel warm en al draag ik echte wollen truien en sokken, als je een poosje stil zit, trekt de kou je lijf in. Zo’n vachtje op mijn stoel, helpt zeker om warm te blijven! Net als de lamswollen deken… De natuur verleent ons heel veel goeds! In ruil daarvoor houden we de verwarming wat lager.

De vachten droogde ik overigens op mijn nieuwe droogrek, een verjaardagscadeau. Helaas hebben we in ons huis niet de ruimte om de was op te hangen en met zo’n rek voor de kachel met natte wanten of in de badkamer met vochtige handdoeken probeer ik dat op te lossen. En laten we eerlijk zijn; het oog wil ook wat en zo’n rek staat ook nog eens leuk.

''Eenmaal thuis hangen we de wanten te drogen aan het rek en warmen we ons op aan de thee of chocolademelk.''

Rest me vandaag nog een pindaslinger te rijgen van gekregen pinda’s. Eens kijken of de kinderen daar warm voor lopen. Ik haal hen vanmiddag lopend op van school met de slee. Eenmaal thuis hangen we de wanten te drogen aan het rek en warmen we ons op aan de thee of chocolademelk. En als we dan onze vingers weer kunnen bewegen en ze niet meer plakken van de restjes verjaardagstaart, maken we de slinger.

Ik geniet wel van de kou buiten en de warmte binnen, jij ook? En nog winterse (schoonmaak)tips? Ik kan toch niet de rest van de winter tussen vachtjes en het wol mezelf warm houden… dus breng me maar in beweging!

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.