Rupsje Nooitgenoeg

Deze loedermoeder zat op de dag na de verjaardag van dochterlief met twee meisjes en 8 poppen aan tafel. Leah Nore had een nieuwe pop gekregen, een bruin jongetje en hij heet Max. Verder hebben we nog Rosa, Sara, Heidi, en de andere vier zijn me even ontschoten. Dat komt ook omdat die andere vier eigenlijk niet gebruikt worden. Heidi mag mee in bed, zij is lekker zacht. Rosa heeft haren en past als enige de grote kleren, dus zij geniet een voorkeurspositie. Sara is van Eden, Max moet nog een rol krijgen. En dan vind ik het wel genoeg eigenlijk. 

Ik plaatste een foto op mijn persoonlijke stories op instagram met tekst en uitleg. Ik vond het wel een grappig plaatje; acht poppen en een beetje van twee dochters. En waar de meeste berichtjes alleen gezien worden, werd op dit verhaal veel gereageerd. Want dat kan ik hen niet aandoen, die poppenmoeders, is de mening. "Natuurlijk kun je toch niet zomaar vier poppen uitzwaaien. Wat is er mis met acht poppen?" 

Ik ben verbaasd. Sommige reacties klinken oprecht verontwaardigd. En nu ben ik nooit een poppenmoeder geweest (ik was meer van de Barbies), maar ik vind acht poppen op twee meisjes gewoon te veel. Het blijft namelijk niet bij acht poppen. Met een mand vol poppenkleding, met een poppenstapelbed, een maxicosi en bad, een doos vol moeder-gerelateerde voorwerpen als boodschappen, schorten, kettingen en melkflessen, ja tot zelfs twee plaspotten toe...weet ik niet waar ik het laten moet, hoor. Vaak wordt dan ook de tas met verkleedkleren aangerukt (een weekendtas vol) en vader - wanneer de oudste meedoet - is timmerman en sleept zijn verzameling gereedschap erbij. Ik heb het ondertussen over een berg speelgoed waar een hele kleuterklas zich ook nog mee zou kunnen vermaken. 

LEGO en DUPLO, een doos Barbiespullen, een poppenhuis, twee Wobbels, een skippy-koe, een eiken hobbel-leeuw, Kapla en in de trapkast planken vol boekjes, knutselspullen, een bakje met diertjes en een zak knuffels. Ik denk dat ik het grootste deel van het speelgoed heb gehad. Van binnen. De box en het baby-spul niet meegerekend.
Wees dus niet bang, mijn kinderen kunnen zich heus wel vermaken met vier poppen - en al het andere. Wij kunnen best met 'minder'. Ik wil niet generaliseren en komen met dooddoeners, maar de kindertjes en Afrika hebben twee steentjes, zandgrond en een takje waar ze zich de hele dag mee vermaken. 

"Ik wil hen leren dat 'nooit genoeg' niet gelukkig maakt."

En dat is mijn punt. We hebben zo veel. Meer dan genoeg. Dat geldt voor speelgoed én grote-mensen-spullen. Ik heb het er al vaker over gehad. Ik weet dat ik geen minimalist van de bovenste plank ben en ik weet niet of ik dat ook ooit zal willen. Maar nogmaals, wij kunnen best met minder. 
Natuurlijk vragen de kinderen hier om nieuwe dingen en willen ze graag wat de ander ook heeft. Maar ik kan stellen dat ze het ook redelijk snel vergeten. 
Zo legde ik onlangs voor de intocht van de avondvierdaagse uit dat ze niet behangen zouden worden met snoep en dergelijke. De medaille is een beloning en het is tenslotte al feest met het ijs dat ze kregen en het (onder andere gezonde) lekkers voor onderweg. En persoonlijk vind ik het gezonde en gezellige idee op deze manier om zeep geholpen. Terwijl klasgenootjes binnengehaald werden, vroeg de oudste één keer waarom ze zoveel kregen en zei hij dat hij het ook best wilde. Ik heb het nog een keer uitgelegd en toen was het prima. Daarna heeft hij het er niet meer over gehad.

Wat ik voor ogen heb als ik mijn kinderen iets onthoud, ergens afstand van laat doen en nog mooier; hen leer iets weg te geven aan een goed doel of een ander? Dat we de boel eerlijk verdelen en dat we genoeg hebben.  Ik wil hen leren dat 'nooit genoeg' niet gelukkig maakt. Iets wat je in de huidige maatschappij niet leert met alles wat ons aangeprezen en wijsgemaakt wordt. Ik wil hen helpen om het zoveel als mogelijk is, te doen met wat je hebt. Ik hoop hen bij te brengen dat het meer is dan alleen even iets lekkers of leuks krijgen of kopen. Ik hoop dat materialisme en individualisme op deze manier niet zo wortel schiet. 

"Niet dat ik het wil doen in het kader van hip minimalsime..."

De vanzelfsprekendheid van kopen, ergens eten of onderweg wat halen... om maar wat te noemen. Het maakt echt niet gelukkig. We zijn door al ons bezit nog drukker, meer op onszelf gericht en het is verwoestend voor de aarde.

Nu we gaan verhuizen en ons budget vooral gericht is op de verbouwing, denk ik ook twee keer na. Iemand zei pas; "Wat leuk, kun je allemaal nieuwe spullen kopen." Maar ik hoop me echt te beperken tot kledingkasten (de huidige inbouwkasten gaan niet mee) en als we daar zitten kijken we naar wat nodig is aan lampen. Over het lampetstel wat ik pas bij de kringloop scoorde voel ik me dus schuldig - maar o wat is'tie mooi. En verder heb ik genoeg kussens, leuke kleedjes, vazen en meubels om een thuis te maken. Meer dan genoeg. Ik denk zelfs dat ik straks nog minder meubels meeneem dan we nu hebben staan en dat ik weer eens kritisch kijk naar mijn kleding.
Niet dat ik het wil doen in het kader van hip minimalsime, maar gewoon, omdat ik heb geleerd om te kijken naar wat ik heb en wat ik gebruik. Wat ik niet gebruik, kan dus net zo goed weg. Van al de spullen die ik afgelopen maanden weggaf of wegdroeg naar de kringloop, heb ik nog geen spijt. Ik had dus veel te veel.

Om bij het thema te blijven; Rupsje Nooitgenoeg kreeg ontzettend pijn in zijn buik, maar werd daarna een vlinder. Hier gaat de vergelijking dus mank. Van hebzucht en materialisme worden we bepaald niet mooier. Of je moet het zien zoals ik nu probeer te leven; voorlopig eerst maar eens teren op wat je al-le-maal hebt. En dat is meer dan genoeg.

De meiden kozen uiteindelijk voor vier poppen. En bijna een week later kan ik stellen dat ze hun poppenkinderen geen seconde hebben gemist. En ook geen therapie nodig hebben.

Hoe zie jij dit? Deel het met #ikbensam

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.

---

Meer inspiratie?

Waarom zou iedereen zeewier moeten eten? Hoe slaap ik milieuvriendelijk? Wat zijn de grootste energievreters in mijn huis? Laat je inspireren door onze bloggers die alles met je delen over hún happy sustainable lifestyle!