Rommel de bommel

Deze blog is geschreven door: Arianne Bakkenes

Sinterklaas en chocoladeletters; een duo dat elkaar al trouw is sinds het eind van de 19e eeuw. Voor die tijd werden letters van onder andere deeg gemaakt en aan kinderen gegeven. Toen door de industrialisatie de productie van chocolade verbeterde, werden de broodletters vervangen door chocolade varianten. Sindsdien zijn de letters niet meer weg te denken van het Sinterklaasfeest en liggen ze ieder jaar al vanaf eind augustus in de schappen. Jaarlijks produceren chocoladefabrikanten ongeveer 12 tot 14 miljoen chocoladeletters. Je zou dus gerust kunnen zeggen dat er voor bijna iedere Nederlander een letter gemaakt is.

Wat veel van die Nederlanders niet weten is hoe hun chocoladeletter geproduceerd wordt. In 2010 verscheen de documentaire 'The dark side of chocolate' van Miki Mistratie. De documentaire toont een inkijkje in de productie van chocola, van cacao tot reep. Cacaobonen groeien in landen in Zuid-Amerika en Afrika. Ivoorkust is daarvan de grootste leverancier. De cacaoprijs is laag en de teelt is intensief; een boer krijgt €1,- per kilo en moet daarvoor de cacaobonen laten groeien, oogsten en laten drogen.

'Wat veel Nederlanders niet weten is hoe hun chocoladeletter geproduceerd wordt'

De cacaoboeren in Ivoorkust maken te weinig omzet om personeel van loon te voorzien. In plaats daarvan werken er kinderen op de plantages, vaak van 11 tot 15 jaar oud, maar soms zelfs jonger. Voor €230,- wordt een kind gekocht uit buurlanden als Burkina Faso, Mali en Nigeria. Smokkelaars helpen hen de grens over naar Ivoorkust, waar ze op cacaoplantages moeten werken voor geen of een schamel loon, waar ze geen scholing krijgen en waar mishandeling aan de orde van de dag is.

Ondertussen maken de grote chocoladefabrikanten een enorme omzet. Zo maakte Nestlé in het eerste kwartaal van dit jaar nog een omzet van 20,1 miljoen euro. En laat dat nou één van de giganten zijn die de grondstoffen van chocolade uit Ivoorkust en omringende landen haalt.

In het tweede deel van de documentaire, 'The shady side of chocolate' (2014), is te zien dat een aantal grote chocoladefabrikanten zich hebben aangesloten bij het ICI (International Cacao Initiative). ICI claimt een eerlijke prijs te geven aan cacaoboeren en scholing te bieden aan kinderen. Het ICI beweert de lokale bevolking te ondersteunen bij de opbouw van scholen en het uitbannen van kinderuitbuiting.

'De waarheid blijkt helaas anders te zijn; schoolgebouwen zijn niet, te klein óf in zeer slechte staat opgebouwd'

De waarheid blijkt helaas anders te zijn; schoolgebouwen zijn niet, te klein óf in zeer slechte staat opgebouwd en de cacaoprijs is nog steeds laag. De documentaire laat scholen zien met gaten in de daken en slecht sanitair. De leerlingen hebben hun manchettemessen in de hoek van het lokaal gezet om na schooltijd hun werk te hervatten. Op plantages werken nog steeds kinderen die zelfs helemaal niet naar school gaan en dat terwijl het bedrijf waar ze werken is gekwalificeerd met een UTZ-certificaat, een keurmerk dat garant zou staan voor 'eerlijke landbouw en een betere toekomst'..

Lieve Nicolaas, vanaf zaterdag komt u ons weer overladen, met kado's, snoepgoed en chocolade. En ik wil dit jaar niet mijn geweten kwellen, dus daarom wil ik speciaal bij u bestellen; een fair trade letter voor bij de thee, niet van Milka, Verkade of Nestlé. Die fair trade letter is dan wel iets duurder Sint, maar liever dat, dan dat het gemaakt is door een 11-jarig kind! Groetjes, Arianne

 N.b.: Bovenstaande info geldt ook voor andere producten die gemaakt zijn van cacao.

Tags: #Rentmeesterschap  #Sociaal Ondernemen  #Duurzaamheid