Marie Kond­ō en andere trends, doe jij er aan mee?

“Ik laat me inspireren, maar gooi niet zomaar van alles weg, alhoewel het niet persé staat te glitterballen hier in huis.” Marie Kond­ō en andere trends, doe jij er aan mee?

***

Mirrie Kond(atniet)o.

Ik heb niet zoveel gemeen met Marie Kond­ō. (Ik heb me scheel gezocht naar de omet dat streepje erboven.) Ik bekeek een filmpje en was meteen afgeleid door de taal. Het leek op het zelfbedachte Aanskwaansdat ik met mijn zussen sprak in onze kinderjaren. Het leek nergens op en we maakten uiteindelijk alles duidelijk door ondersteunende gebaren. Dit spraken we alleen op vakantie, omdat we ook ‘buitenlands’ wilden praten. Dat niemand ons Nederlands verstond, kwam niet in ons op. We wilden gewoon heel internationaal overkomen. En nog steeds heb ik diepe bewondering voor mensen die een andere taal spreken.
Maar goed, Marie Kondōdus. Ze ruimt op en dan vouwt ze alles op – als er überhaupt iets overblijft – en daar kun je dus een hele serie mee vullen. En menig column, want laten we wel wezen, ik ben niet de eerste die erover begint. Dat opruimen loopt hier niet zo’n vaart en vaak houd ik dat opgeruimde ook helemaal niet vol. Het lijkt me dan ook niet slim om haar methode één op één toe te passen in mijn leven. Zoals het me eigenlijk vergaat met alle trends.

‘Does it spark joy?’ Nee, natuurlijk niet. Weg ermee. Wat ik hier en daar lees is dat je dan zo weinig overhoudt, dat je spontaan weer opnieuw (impuls)aankopen doet. En hoe lang sparkelt dat dan? Bij mij vaak niet oneindig. De innerlijke hebzucht wint het regelmatig, terwijl je lang niet alles draagt of op je schoorsteenmantel zet. Dus na verloop van tijd doe je het weg (of erger, je zet het op zolder.) Die vicieuze cirkel lijkt me alles behalve duurzaam. Je kast is leeg, maar die spullen moeten toch ergens blijven. En wat te denken van de kasten? Ik heb namelijk niet zoveel lades en zou dus de hele inbouwkast van twee jaar oud hier moeten slopen. Beetje jammer, toch?

''Does it spark joy? Nee, natuurlijk niet. Weg ermee.''

Heel eerlijk; ik heb het gelaten bij een filmpje op You Tube en wist genoeg. Ik laat me inspireren, maar gooi niet zomaar van alles weg, alhoewel het niet persé staat te glitterballen hier in huis. Misschien moet dat ‘laten inspireren’ de nieuwe trend worden. Dat draadmanden en okergeel helemaal hip zijn, hoeft nog niet te betekenen dat alles op zijn kop hoeft in huis. Dat dierenprint mode is, betekent niet dat de streepjes en stipjes verbannen moeten worden. En dat geldt natuurlijk ook voor de nieuwste gadgets, een hippe levenswijze of wat dan ook.
Laat je inspireren. Stop met kopiëren. Als iets ervoor zorgt dat we maar blijven kopen, uitgekeken raken en weer kopen, is het wel het volgen van trends. Elke trend vraagt om andere vaardigheden en benodigdheden en zo kun je binnen afzienbare tijd tien ruimtes vullen met nieuw hobbymateriaal en hebbedingen.
En ook al lijkt tweedehands dan een hele mooie oplossing om ons schuldgevoel te sussen, het maakt de ‘ruilhandel’ laagdrempeliger, a lá “Ik breng een tas met speelgoed weg, dus nu kunnen we wel ‘iets’ nieuws uitzoeken.”

opruimmethodiek

Laat je inspireren. Dat is net zo goed van toepassing op een groene, duurzame, minimalistische of wat-dan-ook-voor-lifestyle. Een nieuwe gewoonte maak je jezelf eigen als je iets éénentwintig dagen doet, volgens de wetenschap. Richt je elke maand op een nieuwe goede gewoonte. Dat is voor de gemiddelde aardbewoner ook meer haalbaar denk ik. Vanaf morgen willen leven zonder plastic verpakkingen is gewoon te hoog gegrepen. Instagrammers die dagelijks met zes nieuwe recepten voor zalfjes en schuurmiddeltjes aankomen, kan ik dan ook niet bijbenen. Hoeft ook niet.

''Als iets ervoor zorgt dat we maar blijven kopen, uitgekeken raken en weer kopen, is het wel het volgen van trends.''

Wat ik ook merk, is dat ik voor mijn nieuwe levensstijl ook weer wat aan moet schaffen. Geen plastic tassen meer in huis, dan moeten er katoenen netjes en tasjes komen, om maar iets te noemen. Ik moet er dan ook voor waken dat ik niet alsnog ‘heel veel’ nodig heb om duurzaam te doen.
Een ander aandachtspunt is dat ik misschien geen truien meer heb, die micro-plastics afgeven in het water van de wasmachine – nee, dat doe ik nog niet met de hand – maar dat de dame die mijn trui dan koopt in de kringloop dat alsnog doet en ik alweer een nieuwe trui moest kopen, omdat ik die van mij heel liefdadig afdankte en naar de kringloop bracht. Enzovoorts.

"Slechte gewoontes verander je zo maar niet."

Slechte gewoontes verander je zo maar niet. Ik neem de tijd, overweeg mijn volgende stap en laat me inspireren door Marie. Zij vouwt ook haar shirtjes niet in één beweging, maar stap voor stap.
Enne… ik ben natuurlijk gewoon ronduit jaloers op haar opruimdiscipline. En haar ‘buitenlands’. Toch mijn Aanskwaansmaar weer oppakken.

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.