Maak kennis met onze nieuwe blogger!

Even voorstellen...ik ben Mirjam en zal regelmatig wat schrijven over alledaagse duurzaamheid. Ik ben 30 jaar, getrouwd en in september verwachten we ons vierde kindje. Wat wij in ons gezin al doen aan duurzaamheid is – hoop ik – in andere huishoudens ook redelijk gewoon. Nu schiet misschien de helft van degenen die me kennen in de lach, want zo extreem groen ben ik misschien niet op het eerste oog.

"We kiezen anno 2018 voor gemak, voor snel, handig en goedkoop. Maar ik wil me ervan bewust zijn dat deze keuzes gevolgen hebben."

Het is dan ook niet zo dat ik precies weet hoe het moet, maar meer dat ik op zoek ben naar hoe het beter kan. Als iets lastig is aan duurzaam leven, is het wel dat we het gewoon niet gewend zijn en het dus betekent dat we ons ervoor in moeten zetten. We kiezen anno 2018 voor gemak, voor snel, handig en goedkoop. Maar ik wil me ervan bewust zijn dat deze keuzes gevolgen hebben. Ik wil dat we ons ook afvragen of het goed is wat we doen en dat we daar naar handelen. Stapje voor stapje een betere wereld. Of het ook lukt is een tweede.

"Stapje voor stapje een betere wereld. Of het ook lukt is een tweede."

Nieuwe blogger duurzaamheid

In de week dat ik een inspirerend gesprek had met de gezichten achter samsam, stond een dagje Zeeland gepland in verband met verjaardagen in de familie. Nu is die reis vanuit de Achterhoek en weer terug nooit iets waar we heel erg naar uitkijken, maar dit keer belandden we op de terugweg ook nog eens in de file. Er was een vervelend ongeluk gebeurd en de hele snelweg was afgesloten.

"Ik zat tot mijn knieën in het afval van een niet nader te noemen fastfoodketen..."

En toen was het ineens laat, waren we het zat en was het hoog tijd om te eten. Weg principes. Ik zat tot mijn knieën in het afval van een niet nader te noemen fastfoodketen, waarvan ik helaas geen beelden heb, aangezien mijn camera ergens onder die berg afval lag. In mijn buik een vette hap en het was ook nog eens bepaald niet goedkoop.

Makkelijk was het op dat moment wel.

Thuis heb ik uiteraard alles gescheiden in de containers gegooid. Tot zover onze poging tot duurzaamheid, die dag. Ik troostte me met de gedachte dat ik me er in ieder geval van bewust was dat dit onnodig veel papier en plastic was voor zo’n klein beetje eten. Dat het al fijn was dat mijn afval in een container belandde en niet in de berm net naast een prullenbak.

"Ik troostte me met de gedachte dat ik me er in ieder geval van bewust was dat dit onnodig veel papier en plastic was."

Voortaan de bidons op de terugweg opnieuw vullen met water, misschien ook gesmeerde boterhammetjes voor de zekerheid of op z’n minst een appeltje, nam ik me voor.

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.