Louwmaand

Januari wordt ook wel de louwmaand genoemd. Op zoek naar de betekenis stuit ik op verschillende verklaringen. Zo zou het in verband staan met het woord louwman; luie man, aangezien er in januari niets te doen is op het land. Geen idee of het waar is, maar ik kan me er iets bij voorstellen.

''We hebben hier met z’n zessen een flinke griepachtige verkoudheid te pakken met een nare keel-, hoofd-, en spierpijn, een vitaminebom is meer dan welkom.''

Ook al heb ik dit jaar bewust niet meegedaan aan overdadig eten of – naar mijn maatstaven – buitensporig inkopen… toch ben ik er na de feestdagen vol ontmoeting, samen eten en toch veel binnen zijn helemaal klaar mee. Je wordt zo duf van die twee weken kerstvakantie. Maar ik mis de motiverende stralen van het voorjaar. Dus wordt dit mijn luiermaand. Of beter gezegd; mijn maand van rust. Stilte na de storm. Ontspanning en onthaasten.
We hebben hier met z’n zessen een flinke griepachtige verkoudheid te pakken met een nare keel-, hoofd-, en spierpijn, een vitaminebom is meer dan welkom. We moeten tenslotte nog een poos voordat de ‘r’ uit de maand is.

''Ik ben druk in de weer met kamillethee – goed om ontstoken oogjes mee te ontsmetten – en maakte voor het eerst een havermoutbadje.''

Op moment van schrijven is de kerstvakantie bijna voorbij. Van rust en luieren is niet echt sprake. Ik ben druk in de weer met kamillethee – goed om ontstoken oogjes mee te ontsmetten – en maakte voor het eerst een havermoutbadje. Dat is niet alleen helpend bij waterpokken, maar ook tegen berg (met irritatie) op de hoofdhuid. We lepelen honing met citroen, gember en kaneel als antigriepmiddel naar binnen en ik maak zelf ‘vergeten groentesoep’ met pastinaak, aardappel, wortel, prei en knolraap (en ui en knoflook en sjalotjes en bouillon).

''Ik baal van de verpakking om de biologische pastinaak en worteltjes uit een plastic zak.''

En terwijl de soep staat te pruttelen, neem ik even pauze – met pen en papier. We leven de komende tijd toch nog steeds binnen bij de kachel, en op dat plekje maak ik dan ook mijn plan. Ik wil meer naar buiten. Lekker wandelen, blad vegen in de tuin of zelfs met een kruidenthee en dik ingepakt op de schommelbank zitten. Ik wil mijn agenda dit jaar dagelijks blokkeren met momenten van rust – ik neem in mijn eentje thuis nu eenmaal niet echt pauze – en ik wil meer slaap, op de voet gevolgd door meer groenten en fruit.

Ik baal van de verpakking om de biologische pastinaak en worteltjes uit een plastic zak. Ik neem me daarom ook voor nog meer discipline op te brengen om minder afval te ‘kopen’. Dit jaar wil ik leren sokken breien, echt. En ik wil geen nieuwe kleding meer kopen voor mezelf, met uitzondering van de te besteden tegoedbon die ik nog heb liggen. Dit jaar koop ik alleen het hoognodige en dan alleen tweedehands of ik maak het zelf. Ik herhaal; niets nieuws.
Ik begin enthousiast te worden. Ik wil dit jaar geen koek kopen, maar alleen maar zelf bakken. Net als brood. En ik wil altijd nog eens zelf ontbijtkoek maken. Geen thee meer uit een doosje, maar op de markt bij het ‘kruidenvrouwtje’ uit weckpotten, lekkerder en op vele fronten beter.

Ik wil zelf cadeaus maken, in plaats van kopen. Dit is het jaar dat die eindeloze voorraad shampoo op raakt en ik verder ga met blokken zeep. Ik kan ook zelf mayonaise maken. En ik bewaar alles in bakjes in de vriezer, in plaats van (die handige) plastic zakjes. Nooit meer soep uit blik! Weg met de verpakkingen! De lijst groeit en het is nog niet eens voorjaar.

''Voorwaarts mars. Niks geen luie maand. Werk aan de winkel.''

Ik salueer naar mijn kladblok. Voorwaarts mars. Niks geen luie maand. Werk aan de winkel. Veel te hoog gegrepen uiteraard, maar dan blijft het een uitdaging. En nu het allemaal zwart op wit staat, kan ik het natuurlijk niet maken om het te laten zitten bij een voornemen. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen uiteraard.

#ikbensam , jij ook?

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.