Hartverwarmend

November, dat is eigenlijk pre-december. We maken paklijsten en plannen negenhonderdduizend bezoekjes en maaltijden met Jan en Alleman en hebben werkelijk al kilo's kruidnoten en chocoladeletters op - onder het mom van het kinderfeest. Want we willen elkaar eens flink verwennen. En vooral de kinderen. Wel sneu dat de wereld van die kinderen ook wel een beetje sneuvelt onder ons feestgedruis. Hebben we hen niet iets anders te bieden?

Ik ben dol op cadeaus en verwennerij. En gezellig samen, liefst aan een goed gevulde tafel. Buiten is het koud en donker, binnen maken we het gezellig. Kaarsjes, een geblokte wollen deken en dampende mokken met zoetigheid. En zo voorts. We kunnen ons allemaal wel dit soort taferelen voorstellen. 
Misschien ben je meer van de knalfuiven met glitters en fonkelende glazen, ook goed. In december zoeken we elkaar op en maken we er iets moois van, toch?

''Wat ik mijn kinderen mee wil geven is een levensles die ik zelf eigenlijk veel te laat leerde; oog hebben voor elkaar.''

Terwijl we onze kinderen volstoppen met lekkers en speelgoed en natuurlijk ook duurzame en zinnige dingen, stoppen we kun hoofden vol met een bepaald beeld. Pas las ik over de term 'inprenten'; informatie opslaan in het geheugen. Hoe vaker we iets doen, hoe meer het gewoon wordt. En wat maken we onszelf, onze omgeving en ons nageslacht dan wijs? Ik heb het vooral tegen mezelf nu, dat begrijp je wel. Ik ben bang dat ik mijn kinderen vooral leer consumeren en absorberen. Even eerlijk, met een feestje kijk ik waar de leuke mensen staan, waar ik graag mee wil praten. Met een verjaardag selecteer ik toch mijn cadeaus in categorieën als 'daar heb ik wat aan' en 'dat doe ik meteen maar weg'. En ga zo maar door. Het draait op die manier toch vooral om of ik het wel naar mijn zin heb.  

Ik neem mezelf voor de komende weken anders in te vullen. Vorig jaar begon ik al met het geven van tweedehands (oftewel tweedekans) cadeautjes en deelde ik al iets over onze niet duurzame decembermaand. Deze lijn wil ik doorzetten. Niet persé een nieuw jurkje, cadeaus volgens het 'want-need-wear-read'idee en bewust boodschappen doen. En ook ik wil met zorg kiezen met wie ik deze dagen doorbreng. 
Want wat ik mijn kinderen cadeau wil geven is een levensles die ik zelf eigenlijk veel te laat leer; oog hebben voor elkaar. Niet alleen zuinig op de aardbol, maar ook zuinig op elkaar. 

''... zeker in een tijd waarin de pijn van het alleen zijn of financiële zorgen extra gevoeld wordt.''

Er zijn mensen die buiten de (pakjes)boot vallen vanwege eenzaamheid of door armoede. Denken we daar ook aan? Er zijn mooie initiatieven - hier in de buurt bijvoorbeeld is een mooie sinterklaasactie van stichting Present. Maar het kan ook met een simpel kopje koffie en een bloemstukje voor de buurvrouw. En daar hoeft het ook geen december voor te zijn natuurlijk. Wat is het goed om anderen een warm hart te dragen, zeker in een tijd waarin de pijn van het alleen zijn of financiële zorgen extra gevoeld wordt.

Natuurlijk is het een mooie tijd om door te brengen met familie en vrienden. Ik wil hier ook niet lopen roeptoeteren over wat je wel of niet moet doen, maar ik hoop dat ik je heb kunnen inspireren. Om uit te delen van wat je ontving en het niet alleen voor jezelf te houden. 

Oog voor elkaar hebben is een heel duurzaam cadeau waar de aarde ook niet door belast wordt. Juist niet. Samen ben je sterk, twee weten meer dan één en we hebben allemaal iemand nodig om momenten mee te delen, we hebben allemaal wel eens een schouder nodig om op te leunen of op uit te huilen.

SamSam is voor hartverwarmende energie - deelt u mee? #ikbensam

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush. Deze blog staat in het teken van #weekvanhetleven.