Groene k(r)ans

Hilariteit alom. Een tuincentrum verkoopt twee dennenappels in een plastic(!) bakje. Vijf euro. Afgezien van het feit dat die dingen voor het oprapen liggen als je de moeite neemt om naar het bos te gaan, vrees ik dat je nog meer betaald voor de verpakking, dan de dennenappels. Totaal onbelangrijk, maar dan denk ik; is er een medewerker het bos in gegaan voor die dingen en betaal je voor het ambachtelijke ‘met de hand geraapte’. Is het misschien een proces van jaren geweest, voordat ze een fatsoenlijke boom hadden gekweekt die deze dennenappels gaf? Maar goed, blijkbaar is er toch markt voor.

De Sint is ondertussen ook weer uit het land…, hoofdschuddend. ‘Gooi wat in mijn schoentje’, mompelde hij. Ik weet niet welke schoenmaat die kinderen hebben, maar ik vrees dat menig cadeau er niet in paste, al was het alleen al door de verpakking. Dure tijden. Zeg dat wel.

''Ik had de klonten aarde in mijn enkellaarsjes zitten en glibberde nog net niet onderuit over een rottende boomstam, maar scoorde ook een grote tak met veel groen.''

Wat betreft de decoratieve dennenappels; het is natuurlijk niet de bedoeling dat we massaal het bos inrennen en de boel kaalplukken. Wat een geluk voor mij dat ze hier bezig zijn met het uitdunnen van het bos. Ik had de klonten aarde in mijn enkellaarsjes zitten en glibberde nog net niet onderuit over een rottende boomstam, maar scoorde ook een grote tak met veel groen. Voor het oprapen. De kinderen in de bakfiets, de tak ergens half op, half tussen hen. Plakkerige handen van de hars. Hilariteit alom, dit keer bij de bosbouwers en mijn kinderen. Dat verkies ik toch boven een bezoekje aan het tuincentrum met vier kinderen waarvan ik er drie uit de schappen en de vijver moet houden.

Ik maakte een bloemstuk voor op school met moois uit de tuin en gedroogde bloemen. (Tip: Mocht je zelf wel eens een boeket hebben staan, droog en bewaar de bloemen dan om in een ander stuk opnieuw te gebruiken.) Een houten hoepel die ik ooit kreeg, doet hier regelmatig dienst als basis voor een mooie krans. Afgelopen zomer bond ik er gras omheen, nu dus de takken uit het bos. Eenvoud siert.

''Hilariteit alom, dit keer de bij de bosbouwers en mijn kinderen.''

Wat betreft de cadeaus; hulde aan de kringloop. Ruimschoots op tijd snuffel ik rond, op zoek naar moois. Een mini-jengaspel, een aap-noot-miespuzzel voor onze kleuter die graag puzzelt en steeds meer interesse heeft voor letters, houten speelgoed voor het keukentje, enzovoorts. Ik naaide zelf een rokje voor de pop, doe jaarlijks nieuwe stiften in de adventskalender en ze zijn hier ook heel blij met nieuwe lijm, plakband en nietjes om mee te knutselen.

Sterker nog, met vier kinderen in vier leeftijdscategorieën merk ik dat we eigenlijk helemaal niet blij worden van veel spullen en speelgoed. Zo maken we hen blijer met een oud overhemd van papa dan met een gloednieuw prinsessenpakje. Met zo’n hemd kun je ook veel meer. Laat ik nou net groot voorstander zijn van het stimuleren van de creativiteit.

''(...)om de gedachte erachter en de toewijding waarmee je hebt gezocht.''

Verpakken met pakpapier is ook zo 2018. Als de rollen die ik nog heb staan op zijn, doen we het op de nieuwe manier; zo heb ik een adventskalender met 24 vakjes, waar dagelijks een kaarsje in zit (die sparen we op voor het kerstontbijt) en elke dag iets leuks, moois of lekkers. De cadeautjes die niet in het vakje passen, stop ik in een linnen tas die naast de kalender hangt. Net zo leuk.

Cadeaus voor anderen? Geef iemand een fotoalbum cadeau. Schrijf een hartelijke brief, nodig uit voor een gezellige maaltijd. En ja, ook een tweedehands cadeau is leuk. Niet om de krenterigheid, maar om de duurzaamheid, om het gebaar, om de gedachte er achter en de toewijding waarmee je het hebt gezocht.

''Weer wat inspiratie opgedaan? Fijn. Vijf euro alsjeblieft. Of nee, doe maar drie, het is tenslotte zonder verpakking.''

Wat mij betreft is deze maand vol feest, tradities en donkere dagen een mooie kans om groen in te kleuren. Kleine oplossingen om het anders te doen. Laten we breken met bepaalde gewoonten en tradities. Tenslotte is het niet nodig om alles te doen zoals we het altijd deden…
Weer wat inspiratie opgedaan? Fijn. Vijf euro alsjeblieft. Of nee, doe maar drie, het is tenslotte zonder verpakking.

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.