Door de kleding de kast niet meer zien

Vorige week was ik nogal gefrustreerd. De kinderen zijn toe aan een aanvulling op hun (winter)garderobe en ik zocht zelf kleding, waarmee ik wat makkelijker kan voeden en waar ik in pas met mijn huidige vormen (dat druk ik gunstig uit, dacht ik zo). Een verkoopster prees me het één na het ander aan. Als ik haar moest geloven, stond alles me fantastisch en ze beloofde me dat alles heerlijk zat.

Maar ik vond het één te kort, het ander te strak… Ik ga tegenwoordig vooral voor comfortabel en gekleed. Mijn stijl zou je denk ik kunnen omschrijven als vrouwelijk en eigenwijs. Goed, ik zag een mooi smaragdgroene jurk en mevrouw zette haar tanden erin - figuurlijk. Ze had nog een argument om me te overtuigen. Het was zo duurzaam. ‘O ja?’

''Die gebreide wollen sokken zijn toch niet zo’n slecht idee.''

“Lyocell, oftewel tencel. Vezels van houtpulp. In tegenstelling tot viscose – wat ook van houtpulp wordt gemaakt – worden er bij het proces geen chemische of schadelijke stoffen gebruikt.”
U zegt? Ik google het thuis nog eens. Een zogenaamd duurzaam stofje blijkt lang niet altijd zo duurzaam te zijn. Ik rol met mijn ogen, waarom is het toch zo complex?

Zo is bamboe heerlijk materiaal voor babykleding en ook her en der makkelijk te verkrijgen. Er zijn vele voordelen te noemen, maar ook bij dit productieproces zijn vraagtekens te zetten. En laat je niet misleiden door bio-katoen. Ik citeer; “Bij de teelt van bio-katoen worden veel minder pesticiden gebruikt. Maar om van katoen kleding te maken zijn nog steeds veel water, energie en chemische hulpmiddelen nodig.” Heb ik me toch laten misleiden door de vriendelijke stickertjes. Kan ik er nog omheen? Die gebreide wollen sokken zijn toch niet zo’n slecht idee.

''Mocht ik eindelijk iets van het juiste materiaal vinden, is het nóg de vraag of het eerlijk gemaakt is."'

Kleding voor volwassenen is dan nog makkelijker dan kleding voor kinderen. Mocht ik eindelijk iets van het juiste materiaal vinden, is het nóg de vraag of het eerlijk gemaakt is. Zo hebben veel bedrijven helemaal geen zicht op wie er nou uiteindelijk de lapjes aan elkaar naait. Er zijn verschillende sites waar je merken kunt checken, maar je wordt er niet altijd wijzer van.
En, mocht ik eindelijk iets vinden, dan moet ik ook maar mijn portemonnee trekken. Zijn we de prijzen van de goedkopere winkels gewend – die winkels die op elke hoek van een beetje winkelstraat te vinden zijn – dan is het wel slikken bij een echt wollen truitje in maat 104. Als vanzelf ga je dan minder aanschaffen. 

''Ik kan door de kleding de kast niet meer zien, erken ik met enige schaamte.''

En dan brengt dat meteen een volgend pijnpunt aan de orde. Tijd om er iets aan te doen. Onze kledingkasten. Ik kan door de kleding de kast niet meer zien, erken ik met enige schaamte. Ook al heb ik een poos terug nog het één en ander weggedaan.
We hebben nog steeds zoveel, dat we een stapel strijk hebben die een maand lang kan blijven groeien, zonder dat we bloot over straat moeten. Er hangt ook nog best veel tussen waarvan ik moet geloven dat het microvezels in ons water brengt. En is het seizoen voorbij, zijn een aantal dingen echt weinig gedragen en de kinderen alweer toe aan een andere maat…

''Hoe kom ik aan fatsoenlijke kleding voor het hele gezin?''

Ik was nogal gefrustreerd. Zes keer labeltjes omdraaien en googelen voordat je iets aanschaft… en dan nog geen duurzame garderobe. De lol ontviel me een beetje. Hoe kom ik aan fatsoenlijke kleding voor het hele gezin? Ik weet het denk ik al; allereerst stoppen met (redelijk onbeperkt) kopen naar willekeur en prijs. Om te beginnen. Nog één keer grijp ik naar bronnen op internet.

De ‘capsule warderobe’, misschien ken je het wel. Zevenendertig kledingstukken per seizoen (drie maanden), van goede kwaliteit. Onder kledingstukken vallen broeken, truien, vesten, t-shirts, jurken, rokjes, schoenen en jassen. Ik heb alleen al vier winterjassen. Kuch.

Ik heb vanmiddag genoeg te doen, dat begrijp je wel. En tips zijn altijd welkom!

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.