Alle beetjes helpen

De boeren zijn veel in het nieuws. Want de boeren moeten iets doen aan de klimaatverandering. Anderen voeren een pleidooi, een pleidooi om trots te zijn op de boeren die niet alleen maar het land 'bevuilen', maar ook zeker een grote bijdrage leveren aan - om maar wat te noemen biodiversiteit en een groen landschap. Wat is waar? Wat is wijs?

Ik ben een beetje de weg kwijt. Ik ben een gewone burger die niet wetenschappelijk onderbouwt kan komen met voors en tegens. En ik vermoed dat er wel meer gewone burgers zijn, zonder al teveel kennis van zaken. Dus gaan wij, gewone burgers, te raad bij de wetenschap, bij artikelen en koplopers. En dan komen we eigenlijk niet zo heel veel verder.

Want waar de één met een paar flinke statistieken en cijfers aantoont dat de landbouw onze grootste vervuiler is, roept de ander weer dat het ligt aan de kledingindustrie. Waar de één valt over de behandeling van de dieren, maakt een ander zich druk om de arbeidsomstandigheden waaronder onze kleding is geproduceerd. 
En de gewone burger weet nog steeds niet waar het aan ligt. En al weten we dat, dan is dat niet de oplossing.

"Ik denk - als niet wetenschappelijk onderbouwde burger - dat het 'm namelijk zit in de massa."

Het spijt me dat ik u niet verder kan helpen met cijfers. En ik ga u ook niet verder helpen met het wijzen naar de boeren of de kledingindustrie of de politiek of waar dan de grootste schuld ligt. Ieder zijn eigen verantwoordelijkheid. En met een petitie en protest maken we misschien wel een punt, maar je kent 'm wel; verbeter de wereld, begin bij jezelf. 
Want als we bijvoorbeeld in Nederland de veestapel verkleinen en we hebben als individuen nog steeds zo'n honger naar hompen vlees, dan moet het toch ook weer ergens anders vandaan komen, lijkt me. De oplossing ligt deels in onze handen, door kleine, alledaagse bewuste keuzes te maken. Begin bij jezelf. 

Geen dooddoener, dat bedoel ik er niet mee. Natuurlijk moeten ze ergens aan de leiding keuzes maken, regels stellen en beleid voeren. Maar ik als gewone burger bepaal ook een heleboel. 
Als ik ga voor goedkoop, makkelijk, veel en meer - ik heb het al vaker gezegd - dan blijft de stroom maar aanzwellen. Ik denk - als niet wetenschappelijk onderbouwde burger - dat het 'm namelijk zit in de massa. Het buitensporig veel eten, kopen, weggooien en zo voorts. En dan heb ik het dus over de gewone burger.

"We hoeven niet terug naar de tijd van holbewoners."

Dat hoeft niet te betekenen dat we boycotten of overal mee stoppen. We hoeven niet terug naar de tijd van holbewoners. (Al zou dat niet gek zijn, want die maakten zich niet druk op stikstof en hadden genoeg aan twee huiden voor een complete garderobe of zo.) Maar als iedereen nu beetje bij beetje zijn levensstijl gaat aanpassen...alle kleine beetjes helpen!
De boer werkt hard - met zijn hart - in zijn toekomstgerichte boerenbedrijf. De winkelier kiest voor duurzame kleding in de rekken. De consument neemt z'n eigen tasje mee. De vegetariër maakt zelf z'n bietenburger om ook verpakkingsvrij te kunnen leven. De scholier gooit zijn afval in de prullenbak. De bewoner zorgt voor een tuin met beplanting in plaats van bestrating. De werknemer gaat op de fiets, de regering legt accijns op de kerosine en vraagt belasting op de vliegtickets, de bedrijven doen de lampen uit in hun panden als er niemand meer is... om maar wat te noemen. Niet alleen alle beetjes helpen, het helpt ook als we allemaal een beetje minderen. Laten we het weer in de juiste verhouding trekken.

Wat zou het goed zijn, als we allemaal onze verantwoordelijkheid namen. Ik steek mijn energie in het maken van tomatensoep. Met een basis van zelfgemaakte bouillon van runderschenkel. Van Bianca, de koe van boeren-kennissen. In januari kocht ik een deel vlees en daar doe ik een heel jaar mee. Tomaten uit een zelf meegenomen netje, gekocht bij een plaatselijke zorgboerderij-winkel. Gehaald op de fiets. Net als de gesneden groenten, ook al niet uit plastic. Een klein duurzaam kringetje om me heen, met zorg geboerd, gekocht, en bereid. En ik zoek naar uitbreiding, steeds een beetje meer duurzaam.

Alle beetjes helpen, welke beetjes draag jij bij? Deel het met #ikbensam #allekleinebeetjeshelpen

Deze blog is geschreven door Mirjam Ordelman, eigenaar van oak and blush.